PARAFIA PW. MATKI BOSKIEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ W DARŁOWIE

WSPÓLNOTY

DROGA NEOKATECHUMENALNA
Droga neokatechumenalna narodziła się w 1962 roku w Madrycie, w barakach "Palomeras atlas". Kiko Arguello z kilkoma braćmi - wezwani przez Boga do przeżywania swego chrześcijaństwa pośród ubogich, dzieląc całkowicie życie tych, których nędza i cierpienie jest konsekwencją grzechu naszego społeczeństwa, znaleźli się w sytuacji, która zmusiła ich do przepowiadania dobrej nowiny naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa.
Droga Neokatechumenalna przedstawia się dziś jako droga, którą Bóg dał swojemu Kościołowi posoborowemu, aby wewnątrz parafii otworzyć drogę etapowego wtajemniczenia chrześcijańskiego. Ta droga chrześcijańskiej formacji dokonuje się w małej wspólnocie, będącej obrazem Świętej Rodziny z Nazaretu, aby ziarno, które otrzymaliśmy na chrzcie mogło osiągnąć swoją dojrzałą miarę.
Droga opiera się na trójnogu: Słowo Boże - Liturgia - Wspólnota, rozpoczyna się katechezami wstępnymi. Następnie członkowie wspólnoty są wprowadzani w kolejne etapy życia chrześcijańskiego: pokory (prekatechumenat), prostoty (katechumenat pochrzcielny) i uwielbienia (wybranie i odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych). Kiedy w trakcie trwania Soboru Watykańskiego II w Madrycie rodziła się Droga Neokatechumenalna, trudno było przewidzieć jak szybko jej owoce pojawią się na całym świecie. Zapał misyjny i zaangażowanie wielu ludzi, którzy doznali łaski nawrócenia, doprowadził do tego, że dzisiaj wspólnoty neokatechumenalne obecne są na wszystkich kontynentach w wielu krajach świata. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa człowiek mógł być ochrzczony dopiero po okresie katechumenatu. Ten okres był potrzebny, aby do chrztu przystępowali ludzie dojrzali do wiary - ludzie świadomi ogromnej łaski, jaką, daje chrzest. W naszych czasach sytuacja jest inna. Tajemnicę łaski chrztu musimy odkrywać jako ludzie dorośli. Katechumenat pochrzcielny realizowany we wspólnotach neokatechumenalnych jest jedną z prób odpowiedzi Kościoła na sytuację naszych czasów - sytuację, gdy członkowie parafii nie czują się z nią związani, gdy pogoń za dobrami tego świata przysłania prawdziwy sens naszego życia, gdy troski życia codziennego przygniatają i brak jest wiary w to, że może być inaczej, lepiej. Droga Neokatechumenalna próbuje dać zagonionemu i zagubionemu we współczesnym świecie człowiekowi szansę na refleksję nad swoim życiem. Czerpiąc z bogactwa Kościoła pozwala jednać się z najbliższymi i odkrywać sens naszego życia. Pozwala wreszcie patrzeć z miłością na Kościół - naszą Matkę.
Z listu "Ogniqualvolta" JEGO ŚWIĄTOBLIWOŚCI PAPIEŻA JANA PAWŁA II
"Ilekroć Duch Święty wzbudza w Kościele impulsy do większej wierności Ewangelii, kwitną nowe charyzmaty, które ukazują te rzeczywistości oraz nowe instytucje, które wprowadzają je w życie. Tak było po Soborze Trydenckim i po Soborze Watykańskim II. Wśród rzeczywistości zrodzonych przez Ducha Świętego w naszych czasach znajdują się Wspólnoty Neokatechumenalne, zapoczątkowane przez Pana Kiko Argüello i przez Panią Carmen Hernandez (Madryt, Hiszpania), których skuteczność dla odnowy życia chrześcijańskiego bywała honorowana przez mojego poprzednika Pawła VI jako owoc Soboru: "Ileż radości i nadziei dajecie nam waszą obecnością i waszą działalnością. (...) żyć tym przebudzeniem i rozwijać je, jest tym co nazywacie pewną formą << pochrzcielną, która będzie mogła odnowić w dzisiejszych wspólnotach chrześcijańskich te oznaki dojrzałości i pogłębienia, które w Kościele pierwotnym były realizowane w okresie przygotowania do Chrztu". Wspólnoty te ukazują w parafiach znak Kościoła misyjnego i starają się otworzyć drogę do ewangelizacji tych, co prawie porzucili życie chrześcijańskie, ofiarując im itinerarium typu katechumenalnego, które przebiega te wszystkie etapy, jakie w Kościele pierwotnym przechodzili katechumeni, zanim otrzymali sakrament Chrztu; przybliża ich ponownie do Kościoła i do Chrystusa. To właśnie głoszenie Ewangelii, dawanie świadectwa w małych wspólnotach i sprawowanie Eucharystii w grupach są środkami, które pozwalają członkom (wspólnot) oddać się posłudze odnowy Kościoła. [...]
RODZINY W MISJI I MISSIO AD GENTES
Owocem Drogi Neokatechumenalnej jest wielki poryw misyjny, obejmujący nie tylko kapłanów i katechistów-celibatariuszy, ale też inne osoby i całe rodziny. Kapłan posłany samotnie, by ewangelizować czy zakładać nową parafię w miejscu kompletnie zdechrystianizowanym, gdzie ludzie są obojętni lub wręcz wrodzy, może przeżywać wielkie trudności i doświadczać ogromnej samotności. Rodziny w misji to odpowiedź Drogi, by temu zaradzić. Obecnie takich rodzin, często wielodzietnych, jest ponad 700. Opuszczają swój kraj, swoją parafię, swoje zabezpieczenia i udają się w miejsce nowe, aby tam brać udział w misji "zaszczepiania Kościoła" i tworzenia nowych parafii. Każda z tych rodzin została posłana w misję przez papieża. Żyją w 78 krajach, często w bardzo trudnych warunkach, ale to właśnie ich obecność stanowi często najbardziej skuteczne narzędzie ewangelizacji. Obraz rodziny chrześcijańskiej ma niesamowitą siłę oddziaływania - mówi Stefano Gennarini. Opowiada, jak np. w Kazachstanie ludzie spotykający te rodziny przychodzili do parafii i mówili: słyszeliśmy, że tutaj macie jakąś metodę, która pomaga żonie i mężowi pozostać kochającym się małżeństwem, nie rozejść się. - Tak odkrywali Chrystusa - podkreśla. Droga rozpoczęła też, 3 lata temu, w odpowiedzi na prośby biskupów, nową inicjatywę misyjną, tzw. missio ad gentes. W styczniu 2006 r. Benedykt XVI posłał 7 pierwszych takich misji do pięciu miast: Chemnitz (Niemcy), Amsterdam, Toulon, Awignon, Montpellier. Jest to nowa obecność Kościoła w środowiskach zdechrystianizowanych czy wręcz pogańskich. Nowość polega na tym, że misja ta nie wyrusza ze świątyni (w sensie budowli), ale ze wspólnoty chrześcijańskiej. Taką wspólnotę tworzy kapłan z seminarzystą, 3-4 rodziny wielodzietne i kilka kobiet razem ok. 30-40 osób. Do końca 2010 roku było 598 zazwyczaj wielodzietnych, rodzin w misji, z 2 tys. 48 dziećmi. Na bezpośrednie zaproszenie biskupów miejscowych zostały one posłane na tereny zdechrystianizowane, w których obecność Kościoła jest bardzo mała:
Europa - 261 rodzin z 899 dziećmi
Ameryka - 162 rodziny z 595 dziećmi
Bliski Wschód - 24 rodziny z 23 dziećmi
Afryka - 24 rodziny z 44 dziećmi
Azja - 82 rodzin z 286 dziećmi
Australia - 45 rodzin z 201 dziećmi
Wspólnota missio ad gentes ma przywoływać do wiary poprzez świadectwo miłości i jedności. 10 stycznia br. Benedykt XVI rozesłał kolejne 200 rodzin nowych 15 missio ad gentes m.in. do Wiednia, Kolonii, Nowego Jorku, Budapesztu, Sztokholmu, do Ameryki Łacińskiej, Australii, Indii i na Nową Gwineę.
SEMINARIA MISYJNE REDEMPTORIS MATER
Ponieważ we wspólnotach neokatechumenalnych rodzi się wiele powołań do stanu kapłańskiego papież Jan Paweł II zaaprobował stworzenie seminarium misyjnego specjalnie dla powołań ze wspólnot, pierwsze takie seminarium powstało w 1988 roku w Rzymie. Również Jan Paweł II zasugerował nazwę dla tego seminarium: Redemptoris Mater, co po łacinie oznacza Matka Zbawiciela. Obecnie istnieje 78 takich seminariów na całym świecie, na wszystkich kontynentach, w których do kapłańswa przygotowuje się około 3000 alumnów. W Polsce - istnieje jedno Archidiecezjalne Seminarium Misyjne Redemptoris Mater w Warszawie, w planie jest otwarcie takiegoż w Krakowie.
ZATWIERDZENIE STATUTÓW
Dnia 13 czerwca 2008r., Kardynał Stanisław Ryłko, Przewodniczący Papieskiej Rady do Spraw Świeckich, wręczył inicjatorom Drogi Neokatechumenalnej i opublikował dekret, zatwierdzony dnia 11 maja, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, którym promulguje się, po pięciu latach "ad experimentum", definitywną wersję Statutu Drogi Neokatechumenalnej. W ten sposób zakończył się "iter" [proces] rozpoczęty w 1997 r., na polecenie papieża Jana Pawła II, aby nadać Drodze Neokatechumenalnej "formalne zatwierdzenie prawne" i uczynić ją "powszechnym dziedzictwem Kościoła". Przez zatwierdzenie tego Statutu Stolica Święta zapewnia, że to itinerarium inicjacji chrześcijańskiej, które było możliwe dzięki ponownemu odkryciu katechumenatu na Soborze Watykańskim II, a przeżywane w małych wspólnotach, ma być chronione w swoich specyficznych cechach i w swojej ciągłości, ofiarując Biskupom "podstawowe zasady urzeczywistniania Drogi Neokatechumenalnej zgodnie z jej pierwotnym projektem" (Jan Paweł II, Castel Gandolfo, 21 września 2002). Droga Neokatechumenalna została zdefiniowana jako "itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych" (Jan Paweł II, List Ogniqualvolta), "posiadająca publiczną osobowość prawną". Forma kanoniczna, która została uznana, to fundacja dóbr duchowych: "neokatechumenat", "stałe wychowanie wiary", "katechumenat" oraz "służba katechezie" (por. Statut, art. 1). Chodzi tu o pierwszą rzeczywistość kościelną uznaną nie jako układ stowarzyszeniowy czy ruch wiernych, lecz jako metoda i narzędzie ewangelizacji, do dyspozycji biskupów. Aktualnie Droga jest obecna w 5700 parafiach, w 107 krajach i liczy około 19000 wspólnot. W Polsce istnieje w 350 parafiach i liczy około 1000 wspólnot. W Diecezji Koszalińsko - Kołobrzeskiej Droga jest obecna w wielu parafiach w Pile, Wałczu, Słupsku, Ustce, Miastku, Koszalinie i Darłowie. W prowincji św. Maksymiliana Wspólnoty Drogi jako ważny element apostolstwa istnieją przy klasztorach w: Elblągu, Koszalinie, Kwidzynie, Lęborku , Ostródzie i Darłowie.
WSPÓLNOTY W NASZEJ PARAFII
Droga Neokatechumenalna w parafii M.B. Częstochowskiej w Darłowie została zapoczątkowana w roku 1990 z inicjatywy ówczesnego proboszcza O. Janusza Jędryszka, pierwsze katechezy głosiła ekipa Katechistów z Lublina. Obecnie w naszej parafii w trzech wspólnotach, spotykają się ludzie pragnący w kontakcie ze Słowem Bożym odkrywać tajemnicę dojrzałego chrześcijaństwa. Każda wspólnota gromadzi się w tygodniu na celebracji Liturgii Słowa i cotygodniowej Eucharystii. W naszych darłowskich wspólnotach Duch Święty wzbudza również powołania i charyzmaty. W roku 2005 w seminarium Redemptoris Mater w Maceracie we Włoszech święcenia przyjął nasz brat Ks. Grzegorz Świerkosz. W chwili obecnej w seminariach Redemptoris Mater do Prezbiteratu przygotowuje się dwóch braci, jeden w Awignon we Francji, drugi w Lezha w Albanii. Prezbiterzy wspólnot:
I Wspólnota - O. Stanisław Piankowski
II Wspolnota - O. Krzysztof Szachta
III Wspolnota - O. Andrzej Mielewczyk
LINKI
http://www.camminoneocatecumenale.it/
http://www.franciszkanie.gdansk.pl/apostolstwo/ruchy/
http://www.redemptorismater.pl/
http://www.opoka.org.pl/biblioteka/Z/ZF/ks_w_neokatechumenacie.html
http://www.domusgalilaeae.org/

ODNOWA W DUCHU ŚWIĘTYM
Odnowa w Duchu Świętym (nazywana też Odnową Charyzmatyczną) pomaga odkryć współczesnym chrześcijanom Boga, który nie jest tylko teoretycznym pojęciem, ale Kimś bliskim. Większość członków ruchu charyzmatycznego to osoby, które w pewnym momencie swojego życia zrozumiały, że ich dotychczasowe, czysto formalne chrześcijaństwo, jest namiastką życia w Bogu. To, co dotychczas budziło ich niechęć i znudzenie - modlitwa, lektura Pisma Świętego, sakramenty - zaczynało być fascynującą przygodą, "motorem" napędzającym życie. Charyzmatycy są członkami grup modlitewnych - w Polsce jest ich ponad 750, gromadzą one ok. 30 tys. stałych członków. Spotkania odbywają się zwykle co tydzień. Chociaż ich program bywa różny, jest w nim miejsce na żywą, spontaniczną modlitwę wspólnotową (charakterystyczny element ruchu charyzmatycznego), rozmowy w małych grupach i katechezę. Zazwyczaj spotkania takie są otwarte, wszyscy goście są mile widziani. Początki ruchu charyzmatycznego sięgają 1901 roku, kiedy to zaobserwowano ożywienie religijne we wspólnotach protestanckich. W Kościele katolickim Odnowa w Duchu Świętym narodziła się w latach 60 dwudziestego stulecia, a do Polski trafiła w roku 1975. Obecnie w naszym kraju jest to jeden z największych ruchów katolickich, liczący kilkadziesiąt tysięcy stałych członków i ok. 200 tys. sympatyków. Członkowie Odnowy w Duchu Świętym nie ograniczają się tylko do troski o własny wzrost duchowy, ale starają się też wychodzić na zewnątrz. Prowadzą wiele akcji ewangelizacyjnych, m.in. na ulicach miast i w zakładach karnych. Pomagają przygotować młodzież do bierzmowania. Z Odnowy wywodzi się wielu kleryków i katechetów. Polscy charyzmatycy byli inicjatorami licznych przedsięwzięć wydawniczych: m.in. miesięcznika "List" i krakowskiego Wydawnictwa "m", obecnie jednego z największych wydawców katolickich w kraju. Odnowa dała początek innym wspólnotom religijnym, jak francuska "Wspólnota Emanuel" czy polska "Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej".
Struktura
Odnowa w Duchu Świętym nie ma jednolitej struktury. Każda ze wspólnot działa niezależnie i w sensie prawnym podlega biskupowi miejsca. Celem Odnowy nie jest stworzenie ujednoliconego ruchu o ścisłej strukturze, ale uwrażliwienie każdego chrześcijanina i wspólnoty na dary duchowe (chryzmaty), których Bóg udziela każdemu inaczej. Powstała jednak struktura, dzięki której wspólnoty mogą wymieniać między sobą doświadczenia, organizować ogólnopolskie akcje, prowadzić domy rekolekcyjne i utrzymywać kontakty z ruchem charyzmatycznym na świecie. W większości polskich diecezji działa po dwóch koordynatorów Odnowy: jeden wyznaczony przez biskupa kapłan i jedna osoba świecka, wybierana przez liderów wspólnot istniejących na terenie diecezji. Natomiast obszar całej Polski obejmuje swym działaniem Krajowy Zespół Koordynatorów. W jego skład wchodzą koordynatorzy diecezjalni (duchowni i świeccy), przedstawiciele związanych z Odnową dzieł (np. wydawnictwa, czasopisma) oraz inne powołane do tego grona osoby. KZK spotyka się 2-3 razy do roku na dwudniowych spotkaniach. Bierze w nich udział także Krajowy Duszpasterz Odnowy w Duchu Świętym bp Bronisław Dembowski. Zespół zbiera informacje dotyczące Odnowy, jest forum wymiany doświadczeń, koordynuje ogólnopolskie inicjatywy (np. czuwanie w Częstochowie, forum w Łodzi, spotkanie młodych charyzmatyków w Słupcy), utrzymuje kontakty z Odnową w innych krajach i z Międzynarodowymi Służbami Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (ICCRS), deleguje też swych przedstawicieli na międzynarodowe spotkania ruchu charyzmatycznego. Na czele Zespołu stoi przewodniczący (obecnie ks .Wojciech Nowacki) i wiceprzewodnicząca ( Małgorzata Stuła-Topolska), a organem wykonawczym jest kilkuosobowa Rada KZK, która ma dodatkowe spotkania w ciągu roku. Przy Zespole działa też Komisja Teologiczna, której zadaniem jest fachowe rozwiązywanie pojawiających się w Odnowie wątpliwości teologicznych. Jednak już od początków ruchu charyzmatycznego w Polsce członkowie grup podejmowali próby ogólnopolskiej współpracy. W lutym 1977 r. i kwietniu 1979 r. miały miejsce pierwsze spotkania przedstawicieli wspólnot. Z czasem powstał zespół koordynatorów, który początkowo miał charakter nieformalny; jego członkami byli przedstawiciele rejonów Odnowy, skupiających kilka diecezji. Po zatwierdzeniu 15.09.1993 r. statutów Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (ICCRS), Krajowy Zespół Koordynatorów stworzył wzorowany na ICCRS statut. Dokument czeka na zatwierdzenie przez Episkopat Polski.
Wspólnota w naszej parafii
Wspólnota "Alwernia" zawiązała się w październiku 1993 r. z inicjatywy o. Ireneusza Łuczka. Wówczas liczyła 80 osób, obecnie 25 osób. Zdobyliśmy wiedzę w prowadzeniu wspólnoty uczestnicząc warsztatach, rekolekcjach i uczestnicząc dwukrotnie w seminarium w Mediolanie 1996 r. uczestniczyło 4 osoby w tym o. Ireneusz, 2002 r. uczestniczyło 8 osób w tym o. Ireneusz i o. Tomasz Witosławski.. Na wzór wspólnoty z Mediolanu rozpoczęliśmy ewangelizację w swoim środowisku tj. środowisko pracy, miejsca zamieszkania, w rodzinie i między przyjaciół. Siostry i bracia ze wspólnoty uczestniczyły w rekolekcjach dla młodzieży i głosili katechezy dla młodzieży przygotowującej się do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Bierzemy czynny udział w życiu parafii. Od roku 2005 zapraszamy do naszej parafii ks. Antoniego Zielińskiego - egzorcystę, który po eucharystii prowadzi modlitwę o uzdrowienie wewnętrzne i ciała. Modlitwa o uzdrowienie odbywa się w każdy pierwszy poniedziałek miesiąca. Obecnie naszym opiekunem jest o. Andrzej Mielewczyk.
Misja i wizja wspólnoty
Misja Wspólnoty
1. Wspólnota "Alwernia" jest wspólnotą Kościoła Rzymsko Katolickiego.
2. Wspólnota istnieje, aby w niej oddawano cześć Bogu Ojcu przez Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym, za wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny.
3. Jej członkowie mają możliwość doświadczać żywej obecności Boga, wedle Jego łaski.
4. Wspólnota podejmuje takie działania, przez które może innych doprowadzić do nawrócenia, umocnienia i pogłębienia więzi z Bogiem.
5. Formacja członków wspólnoty opiera się na Piśmie Świętym i tradycji Kościoła Katolickiego.

Wizja wspólnoty
1. Raz w tygodniu wspólnotowa Msza św.
2. Spotkanie w grupach dzielenia raz w tygodniu.
3. Spotkanie modlitewne raz w tygodniu.
4. Formacja osób ze wspólnoty przez piątkowe katechezy.
5. Czuwania i adoracje Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
6. Troska o osoby nowe, aby były ewangelizowane.
7. Modlitwa wstawiennicza.
8. Rekolekcje wspólnotowe.
9. Świadczenie swą postawą o Bogu w swoich środowiskach.
SPOTKANIA
Zapraszamy serdecznie na spotkania modlitewne, które odbywają się w salce parafialnej nr 2 w każdy piątek po Mszy Św. wieczornej (o 18.00 ). Na spotkaniach tych modlimy się wspólnie, wielbiąc Boga przez naszego Pana Jezusa Chrystusa w Duchu Świętym wraz z Jego Matką Maryją, śpiewamy, słuchamy katechezy głoszonej przez naszego ojca opiekuna. Jeśli czujesz się zagubiony, pragniesz doświadczyć miłości Pana Boga, jeśli Go szukasz, ale nie wiesz jak Go znaleźć, jeśli chcesz Mu zaufać, ale się boisz, pragniesz ciepłej atmosfery modlitwy - zapraszamy Cię na spotkanie.
http://cfw.odnowa.org/
http://www.adonai.pl/
http://www.odnowa.org/
http://www.koszalin.odnowa.org
http://www.zeszytyodnowy.eu/
http://www.list.media.pl/
http://www.wspolnoty.jezuici.pl/
http://www.pastores.pl/
http://www.milujciesie.org.pl/

FRANCISZKAŃSKI ZAKON ŚWIECKICH
Święty Franciszek założył III Zakon Franciszkański dla osób świeckich pragnących żyjąc w świecie pogłębiać swoją więź z Chrystusem zgodnie ze sposobem życia franciszkańskiego. Członkowie składają śluby posłuszeństwa, ubóstwa i czystości, zgodnie jednak ze swym stanem życia. Małżonkowie w III Zakonie nie rezygnują z niczego co jest właściwe dla wszystkich małżonków, ale poprzez modlitwy przypisane dla III Zakonu i ofiarną miłość przyrzekają coraz doskonalej zachowywać Ewangelię Pana naszego według obowiązków stanu. Do FZŚ w naszej parafii należy około 20 osób. Spotkania odbywają się raz w miesiącu w salce katechetycznej o godzinie 16.30.

Dnia 17 października 2015 roku o godzinie 14:00 uroczystą Mszą Świętą pod przewodnictwem Asystenta Regionalnego FZŚ Brata Piotra Kowalskiego OFMCap oraz Asystenta Miejscowego o. Stefana Malandego rozpoczęła się kapituła sprawozdawczo-wyborcza we spólnocie miejscowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Darłowie. Zebraniu wyborczemu przewodniczyła Przełożona Regionalna FZŚ s. Eugenia Gardzińska. W głosowaniu wzięły udział siostry i bracia ze wspólnoty. Po pierwszym głosowaniu wybrano nową radę, w skład której wchodzą:
1) s. Ewa Grobelna – siostra przełożona
2) s. Teresa Tokarek – zastępca siostry przełożonej
3) br. Stanisław Tokarek – sekretarz
4) s. Wanda Giełażyn – ekonom
5) br. Marcin Kolanek – mistrz formacji
Siostra Przełożona Rady Regionu s. Eugenia Gardzińska podziękowała dotychczasowej Przełożonej – s. Wandzie Giełażyn, za pełnienie tej funkcji przez dwie kadencje.
Na zakończenie braterskiego spotkania s. Eugenia Gardzińska skierowała do nas następujące słowa: „Niech Święty Franciszek i błogosławiona Aniela Salawa, patronka FZŚ, w sposób szczególny drogą służby i miłosierdzia pomogą Wam rozróżniać sprawy nieważne od istotnych, by poszukiwać jedynie dobra wspólnego”.

OAZA
Wspólnota Oazowa, czyli Ruch Światło - Życie jest to ruch młodych ludzi, chrześcijan, którzy doświadczyli Boga lub Go szukają i pragną wędrować z Nim przez życie we wspólnocie Kościoła.
Więcej informacji o ruchu Światło - Życie można znaleźć na stronie: www.darlowo.sychem.franciszkanie.pl

RUCH SZENSZTACKI
Ojciec Józef Kentenich jako założyciel przekazał swemu Dziełu oryginalną, bogatą duchowość mającą swoje źródło w jego charyzmacie. Pragnie ona pomóc współczesnemu chrześcijaninowi żyć w zlaicyzowanym świecie według zasad Ewangelii i być w nim aktywnym misjonarzem. Swój oryginalny charakter Ruch zawdzięcza Przymierzu Miłości, zawieranym między każdym członkiem Dzieła i Matką Bożą, czczoną w Ruchu pod tytułem Trzykroć Przedziwnej. Praktyka urzeczywistniania przymierza miłości w życiu codziennym, doprowadziła do wykrystalizowania się szensztackiej nauki o ideale świętości dnia codziennego. Jest ona formą pobożności znamienną dla ludzi świeckich. Ma prowadzić chrześcijan do kształtowania życia rodzinnego, społecznego i zawodowego w duchu posłannictwa Nowego Testamentu. Sanktuaria Wspólnoty rozsiane są po całym świecie, z nich promieniuje dzieło na wszystkie kraje. Najbliższe Sanktuarium znajduje się na Górze Chełmskiej w Koszalinie. Spotkania odbywają się mniej więcej raz w miesiącu w salce klasztornej lub w Sanktuarium na Górze Chełmskiej w Koszalinie.

ŻYWY RÓŻANIEC
Wspólnota działa przy naszej Parafii już od wielu lat. Pierwszym Nadzelatorem był śp. Józef Broczkowski. Sprawował tę funkcję przez 31 lat. Następnym był pełniący tę funkcję z wielkim poświęceniem zmarły w 2007 roku Pan Edmund Nowak. W pierwszą niedzielę każdego miesiąca następuje zmiana tajemnic różańcowych i zostają podane przez opiekuna Żywego Różańca - 0. Stanisława - intencje modlitwy na dany miesiąc. Corocznie spotykamy się także przy tradycyjnym łamaniu się opłatkiem i uroczystej kolacji. Bierzemy również udział w pielgrzymkach do Sanktuariów Maryjnych. Historia żywego różańca:
http://www.sluzew.dominikanie.pl/rozaniec/

RYCERSTWO NIEPOKALANEJ
Rycerstwo Niepokalanej zostało założone w 1917 roku przez œw. Maksymiliana m. Kolbe. Wspólnoty MI istnieją na całym wiecie. Należeć do nich mogą zarówno dzieci jak i młodzież oraz dorośli. Istotą Rycerstwa jest oddanie się Matce Bożej, którego znakami są: noszenie cudownego medalika, odmawianie Aktu oddania Matce Bożej i oddanie swego życia Niepokalanej dla budowania Królestwa Pana Jezusa. Każdy wstępujący do Wspólnoty zostaje zapisany w księdze Rycerstwa oraz otrzymuje cudowny medalik i dyplom MI. W naszej Parafii Wspólnota liczy około pięćdziesięciu osób. Spotkania odbywają się w pierwszą środę każdego miesiąca w salce katechetycznej o godzinie 16:30.
http://www.niepokalanow.pl/

Copyright©franciszkanie.pl. 2015. All rights reserved