PARAFIA PW. MATKI BOSKIEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ W DARŁOWIE

SŁUŻBA LITURGICZNA

MINISTRANCI


NADZWYCZAJNI SZAFARZE KOMUNII ŚWIĘTEJ
Na mocy Sakramentu Chrztu św. wszyscy wierni uczestniczą w kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji Chrystusa. Dlatego nowy Kodeks Prawa Kanonicznego widzi nieodzowne miejsce świeckich w potrójnej posłudze Kościoła: w nauczaniu, uświęcaniu i pasterzowaniu. Jezus Chrystus w Eucharystii przychodzi do człowieka poprzez drugiego człowieka. Jest nim przede wszystkim kapłan. Chrystus w Eucharystii przychodzi również wówczas, gdy z braku zwyczajnych szafarzy (kapłanów, diakonów), także świeccy, - kiedy doradza tego konieczność Kościoła - rozdzielają Komunię świętą zgodnie z przepisami prawa (Kanon 230 par. 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego). Wprowadzenie posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej jest uzasadnione dobrem duchowym wiernych. Nie ulega wątpliwości, że zasadniczym dobrem duchowym jest częsta Komunia święta, zwłaszcza zanoszona chorym w domach, szpitalach i innych zakładach. Konferencja Episkopatu Polski, 2 maja 1990 roku, upoważniła biskupów diecezjalnych do powołania nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej.
Rzymska Instrukcja Eucharisticum Mysterium z 25 maja 1967 roku stwierdza: Wypada, żeby ci, którzy doznają przeszkody w swym udziale w obrzędzie eucharystycznym wspólnoty, skwapliwie posilali się Eucharystią i w ten sposób czuli się również zjednoczeni z tą wspólnotą i wsparci miłością braci. Duszpasterze winni starać się, żeby często, a nawet codziennie dać możliwość przyjęcia Komunii świętej, zwłaszcza w okresie wielkanocnym, chorym i osobom w podeszłym wieku, choćby nie chorowali ciężko i nie zagrażało im niebezpieczeństwo śmierci; można to robić o jakiejkolwiek godzinie. (nr. 40) W parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie posługę Nadzwyczajnego Szafarza Komunii Świętej obecnie pełni dziewięciu mężczyzn, mają za zadanie przede wszystkim zanoszenie Komunii Świętej do chorych w niedziele i święta oraz rozdzielanie Komunii Świętej podczas Mszy Świętej, gdy brak jest wystarczającej liczby prezbiterów, czyli zwyczajnych szafarzy Eucharystii. Spełnianie tej funkcji zobowiązuje do nieustannego pogłębiania przez szafarzy własnej formacji chrześcijańskiej, a zwłaszcza eucharystycznej. Szafarze biorą udział w regularnych spotkaniach modlitewno-formacyjnych, dniach skupienia i rekolekcjach. Poza tym angażują się w działalność apostolską w parafii.
Szafarzami są: Mirosław Kopiński, Jan Kowalski, Mariusz Machyna, Mirosław Monka, Marian Moroz, Janusz Radomski, Janusz Rutana - odpowiedzialny, Zygmunt Stefańczuk, Czesław Żłobecki,
Opiekun: o. Stanisław Piankowski
Osoby starsze lub chore, które nie mogą brać udziału w obrzędzie eucharystycznym wspólnoty pragnące korzystać z posługi zanoszenia Komunii Świętej do domów należy zgłaszać w zakrystii lub Kancelarii Parafialnej.
Uwzględniając rozwój posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej w diecezjach polskich oraz postanowienia II Polskiego Synodu Plenarnego, gdzie dla stałego akolity podany jest niższy wiek dopuszczenia do tej posługi, oraz biorąc pod uwagę głosy biskupów i przedłożenie Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Konferencja Episkopatu Polski określa, co następuje:
1. Biskupi diecezjalni mogą upoważnić mężczyzn, a także siostry zakonne i niewiasty życia konsekrowanego w wieku 25 do 65 lat do posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej.
2. Kandydaci powinni odznaczać się zaangażowaniem w życie Kościoła, wzorowym życiem moralnym oraz poważaniem wśród duchowieństwa i wiernych.
3. Kandydat winien znać podstawowe prawdy katechizmowe oraz najważniejsze zagadnienia teologiczno-liturgiczne. Szczegółowe zagadnienia wylicza instrukcja dotycząca formacji nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. W zależności od miejscowych warunków biskup może polecić kandydatowi udział w kursie teologicznym lub zażądać egzaminu.
4. Biskup diecezjalny upoważnia do posługi nadzwyczajnego szafarza na jeden rok kandydata, którego poleca ksiądz proboszcz.
5. Przed upoważnieniem kandydata zaleca się odprawienie trzydniowych rekolekcji albo dnia skupienia.
6. Szafarz nadzwyczajny wykonuje swoją posługę wtedy, gdy liczba kapłanów wobec komunikujących jest za mała. Może on w ramach ważności upoważnienia świadczyć pomoc na terenie całej diecezji; poza diecezją na stałe może to czynić tylko za zgodą ordynariusza tamtej diecezji.
7. Szafarz nadzwyczajny może, za wiedzą księdza proboszcza, zanieść Komunię świętą do domów tylko osobom, których odpowiedni stan duchowy jest znany, zachowując przepisy liturgiczne.
8. Szafarz nadzwyczajny podczas pełnienia tej posługi w czasie Mszy św. winien być ubrany w albę, a jeśli trzeba przepasany cingulum. Pełniąc swą posługę poza Mszą św., może nosić zwykłe ubranie. Siostry zakonne spełniają posługę nadzwyczajnego szafarza w swoim stroju zakonnym, a osoby życia konsekrowanego w swoim stroju.
9. Braci zakonnych obowiązują te same postanowienia. Wyższy przełożony zakonów kleryckich zwraca się do biskupa diecezjalnego o udzielenie pozwolenia na wykonywanie posługi w kościołach diecezji dla nadzwyczajnych szafarzy przez siebie ustanowionych.
10. Posługa szafarza jest bezinteresowna. W sytuacji uzasadnionej może przysługiwać zwrot kosztów przejazdu lub rekompensata, o ile wskutek wykonywania posługi uszczupliły się dochody w pracy zawodowej szafarza.
11. W nadzwyczajnych sytuacjach celebrans może ustanowić ad casum nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej zgodnie z tekstem zawartym w Mszale rzymskim dla diecezji polskich na str. 6*.
12. Szczegółowe wskazania odnośnie do przygotowania i stałej formacji nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej znajdują się w osobnej instrukcji.
Wskazania Konferencji Episkopatu Polski odnośnie do nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej
+ Arcybiskup Józef Michalik
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
+ Bp Stefan Cichy
Przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów
Warszawa, dnia 9 marca 2006 r.
335. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski
Tutaj wpisz swój tekst...

Copyright©franciszkanie.pl. 2015. All rights reserved